การเดินทางของสาวน้อยปกาเกอะญอ

ช่วงเดือนตุลาคมและเดือนพฤศจิกายน หรือช่วงปลายฝนต้นหนาว เป็นช่วงเกี่ยวข้าวในไร่หมุนเวียนของชาวกะเหรี่ยง และเป็นช่วงๆที่เวลาเช้าอากาศดีมากจนไม่อยากลุกจากที่นอน  การได้เข้าพื้นที่ไปไร่หมุนเวียนครั้งนี้เป็นไร่หมุนเวียนที่อยู่บนเขาลาดชันมากๆ  สำหรับคนที่ไม่ค่อยมีประสบการ์ณในการเดินขึ้นเขา ต้องบอกเ่สลยว่าเป็นการเดินทางที่ยากและเหนื่อยมาก เพราะนอกจากเขาที่ชันแล้วทางเข้าไร่ก็เป็นทางที่รถยนต์สามารถเข้าไปได้เพียงครึ่งทางเท้านั้น ส่วนใหญ่จึงเป็นทางเดินเท้าเข้าไร่ ถึงแม้จะเหน็ดเหนื่อยจากการเดินทางเข้าไร่แต่พอได้มองรอบตัวเรา  ก็จะเห็นรวงข้าวสีทองอร่าม และวิวทิวเขาที่สวยงาม พร้อมลมเย็นๆที่พัดผ่านยอดเขานับวาเป็นสิ่งที่คุ้มเหนื่อยเลยทีเดียว

คุ้มกว่าวิวหลักล้านที่มาพร้อมอากาศที่เย็นสบายแลัว สำหรับหนูแล้วก็ต้องแตงอ่อนในไร่หมุนเวียนที่เปรียบเสมือนของขึ้นชื่อช่วงเวลาเก็บเกี่ยวนี้ ความกรอบและหวานอ่อนๆของแตงอ่อนตราตรึงในปลายลิ้นมากแถมยังไม่ต้องกังวนเรื่องการใช้ยาการใช้สารเคมีอีกด้วย จะกินเป็นผักจิ้มน้ำพริกหรือยำแตงใส่น้อกะหว่อก็อร่อยไม่แพ้กัน เมื่อพูดถึงแตงในไร่หมุนเวียนแล้วเมนูจากแตงที่ใช้วัสดุในไร่หมุนเวียนทำตอนมื้อกลางวันก็จัดว่าเด็ดเหมือนกัน ใช้แตงที่แก่แล้วมาแกงกับยอดฝักทอง ใส่ฮ่อวอ (มิ้นปกาเกอะญอ) ใส่สะเกลอะ (หอมชู) ใส่ทะน่ออื่อ (ถั่วเน่า) ปรุงรสด้วยเกลือนิดหน่อยก็อูมามิแบบเฮลตี้เลยที่เดียว

การเข้าพื้นที่ครั้งนี้ได้ให้ประสบการณ์การเกี่ยวข้าวในไร่หมุนเวียนครั้งแรกในชีวิตที่น่าประทับใจมาก และหวังว่าการเกี่ยวข้าวในไร่หมุนเวียนของปีหน้าจะมีแตงของโปรดของหนูและพืชผักสมุนไพรอื่นๆที่บ่งบอกถึงความหลากหลายของพืชพันธุ์ในไร่หมุนเวียนเหมือนเดิม รวมถึงไร่หมุนเวียนที่ได้มาในปีนี้จะกลายเป็นไร่เหล่าในปีหน้า ไม่เปลี่ยนเป็นพืชพานิชเชิงเดี่ยวเหมือนที่อื่นๆที่กำลังเปลี่ยนไป